Blog Geograficzny

Wyjaśnienie zróżnicowania wielkości danego zjawiska na przykład wysokość rocznej aplitudy temperatury w Azji. Dokonamy tego analizując mapę fizyczną i mapę ciśnienia. Azji oraz inne mapy klimatyczne. Obszary o większych rocznych amplitudach temperatury położone są w głębi kontynentu.

Metody przedstawiania cech ilościowych na mapie. Metoda izolinijna – punkty oznaczające tę samą wartość liczbową zjawiska łączy się na mapie liniami. Metoda kropkowa (punktowa) kropki umieszczane są w miejscach występowania zjawiska. Każdej kropce przyporządkowana jest określona wartość – wielkość zjawiska np. liczba hodowlanych zwierząt. Istotne są odległości między kropkami : duży wskazują na małe natężenie zjawiska, a małe na jego nasilenie.

Treść mapy jest przedstawiona za pomocą znaków kartograficznych : punktowych (miasto, kapliczka, surowce mineralne itp.) liniowych (rzeki, linia kolejowa, droga, granica), powierzchniowych (lasy, łąki, nieużytki, uprawy, bagna). Znaki topograficzne są umieszczone i opisane w legendzie. Legenda powinna znajdować się pod lub obok mapy.

Skala mapy to stosunek odległości na mapie do odległości w terenie. Skala może być zapisana w postaci skali liczbowej, skali mianowanej (jeden centymetr na mapie odpowiada 250 metrom w terenie – przykład takiej skali. Ważnym słowem jest tutaj odpowiada) oraz skali w postaci podziałki liniowej

Mapa jest to obraz powierzchni ziemi przedstawionej w skali na płaszczyźnie w odwzorowaniu kartograficznym, za pomocą symbolicznych znaków umownych. Ziemia ma kształt elipsoidy obrotowej, czyli bryły powstałej przez obrót elipsy wokół własnej osi. Model ziemi jakim jest globus, przedstawia ziemię jako kulę. W kartografii przyjęto zasadę, że przy opracowywaniu map w małych skalach nasza planeta jest przedstawiona w kształcie kuli. Przy konstruowaniu map dokładniejszych, w większych skalach, ziemia ma zachowany kształt elipsy

Niektórym obserwacją geograficznym towarzyszyć może pomiar np. wysokości słońca nad horyzontem lub temperatury, kierunku i prędkości wiatru, ilości opadów atmosferycznych, parametrów koryta rzeki, prędkości wody w nurcie rzeki, niektórych wielkości zanieczyszczeń środowiska. Klucz umożliwia również klasyfikowanie według przyjętych kryteriów.

Jednym z ważniejszych sposobów i źródeł zdobywania wiedzy geograficznej jest obserwacja. Jest ona świadomym, zamierzonym spostrzeganiem rzeczy i zjawisk zachodzących z otaczającym nas środowisku. Może być prowadzona w sposób pośredni (poprzez wykorzystanie źródeł) bądź sposób bezpośredni (w terenie).